Hatur, reiði, viðurstyggð!
Ást, hamingja, aðdáun!
Hver og ein tilfinning
flæðir um mig er ég sé þig.
Ég brosi í gegnum tárin,
neyði mig til þess.
Ég skil ekki þetta ástand,
milli ótta og hamingju.
Ég horfi í augu hans,
af óttablandinni virðingu.
Gæsahúð læðist um líkama minn,
og hugurinn fer á flug.
Er ást okkar byggð á ótta,
ótta við einveruna,
ótta við höfnun,
hræðslu við lífið.
Ég vil ekki vera hrædd lengur,
hvað um þig?
|
