28. september 2020
 





















Notandi

Lykilorð


[ Gleymt lykilorð ]

Höfundar:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Þ Ö

©Notendur ljóð.is
Barátta

Strýk flókið hárið frá,
Tár rennur hljóðlaust niður rjóðan vanga.
Það sem ég ætíð taldi mig þrá,
Hefur skilið mig eftir,
Og gert nóttina langa.

Lífið nú er dautt og dimmt
Dragnast áfram af gömlum vana
Trúði ekki það gæti orðið svo grimmt
Grafið undan mér, orðið sál minni að bana.

Ég krafla mig upp á klifið
Klóra
Reyni að tóra.
Ef ég bara gæti svifið
Flogið burt og skilið eftir
Gamla móra.



Bergþóra
1986 -

jan´05


Ljóð eftir Bergþóru

Innilokuð
Stífla
Styrkur
Augnablik
Fótspor
Saklaus
Tilfinning
Örvænting
...
Þín
Ævintýri
Nálægð
Fönix
Haust
Ákvörðun með smá hjálp
Ástfangi
Kenndu mér..
Strengjabrúða
Þú
Vögguvísa hafsins
Eyði
Tónlist
Svört
Hugsanalestur
Ennþá er allt í lagi
Vinur
Frosin
Þörf
Saman
Engin orð
Að eilífu?
Leit
Smá
Augu
Tóm
Barátta


[ Til baka í leit ]