Höfundar: ©Notendur ljóð.is |
Á Tvídægru lögðu og teymdust vel hestar,
en týndir í þoku, raunirnar mestar,
þola þeir máttu er nálguðust pytti,
og þrautirnar margar er sukku í mitti.
Um flóana bárust en færðust að landi,
hjá fellinu slétta, þá jókst aftur vandi.
Því áttirnar allar þær vísuðu niður,
en aldrei skal falla er íslenskur siður.
|
|
Hér segir frá því er IK, KK og KKG villtust á Tvídægru, þrátt fyrir kompás og gps tæki |
|
Ljóð eftir ÆRI
Bláskel
Illugakvæði og Finns
Hnykkur
Tvídægra
Ljósheimar (2006-01-10)
Rauðbrystingur
Maríukvæði (2009-08-12)
Samstaða
Líkn (2007-02-03)
Hesthús
Mitokondría
Úr skáldfákadrápu
Refhvörf
Sumarvon
Í bældri lautu
Í heiðinni
Vor í Prag (2008-02-08)
Lidice
Löngufjörur (2010-01-23)
Laufskörð
Sumarskuggi
Sáluhjálp
galaxí gvendur
Jökulland
Fákar
Fjallkonan í Kárahnjúkum
Fingurbjörg
Þræðir
Alheimsins tóm
Eigum við að elskast
Haf og strönd
Haust
Fjalladís
Bölsýni
Í djúpinu
Hlákan
[ Til baka í leit ]
|
