30. september 2020
 





















Notandi

Lykilorð


[ Gleymt lykilorð ]

Höfundar:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Þ Ö

©Notendur ljóð.is
hún í öðru veldi

Hún

Hún, en fyndið að það skuli alltaf byrja á henni. Hún var talandi rós og yfirnáttúrulega falleg en gekk alltaf í svörtu, í sama lit og hjarta hennar. Hún var listræn og kaldhæðin, hún var hvít eins og mjöll á sunnudögum og varirnar hennar voru bólgnar á mánudögum. Ég hafði aldrei eitrað sjálfa mig af brúnum augum, fyrr en ég sá hennar, þau gripu mig og drógu mig niður í tómarúm sálar hennar. Þá komum við alltaf aftur að þessum frægu eftirvæntingar og vonbrigðarfullum orðum, augun eru spegill sálarinnar. Hvað er sálin nema eldspýta sem er að falla í ösku. Tilfinningarnæmi er yndislegur leikvöllur, griðastaður, hugarró að lokum.

Ég

Ég, en sjálfselskt að það skuli alltaf byrja á mér.



Jelena S.
1995 -



Ljóð eftir Jelenu S.

L
Stelpan sem byrjar á H
Þú og Ég
Ljósið
Leiðin.
Frá þér.
Mundu
Sumarið
Hún
hún í öðru veldi


[ Til baka í leit ]