22. maí 2018
 





















Notandi

Lykilorð


[ Gleymt lykilorð ]

Höfundar:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Þ Ö

©Notendur ljóð.is
Kvíaból

Í djúpum friði hnígur sól að sænum,
sko, svona loga gluggarnir á bænum,
úr lágum strompi stígur hvítur reykur,
um stafn og burst hinn góði andi leikur.

Og vinnukonan, veslingurinn bogni,
hún vappar sæl í þessu blæjalogni
- það anga blóm við hennar grýttu götu
og geislinn skín á stóra mjaltafötu.

Og ærnar hiklaust inn í kvíar renna
og allra snöggvast móðurtregans kenna
en lygna síðan augum angurblíðum,
þær eiga draum um lömb í grænum hlíðum.

Og smali að dyrum æskurjóður eltir
og ungur seppi af tómri kæti geltir,
því grun um líf sem aldrei enda tekur,
það aftanskinið glatt í brjósti vekur.

Á vegginn leggst hinn litli, góði hirðir
og ljósblá augun hvarfla um órafirðir
og sálin spyr: Hve stór er himnahöllin?
Og hvað er annars þarna á bak við fjöllin?






Ljóð eftir Jóhannes úr Kötlum

Land míns föður (2002-01-03)
Jólin koma (2002-12-22)
Grýlukvæði (2004-12-26)
Jólasveinarnir
Aftankyrrð (2005-07-17)
Betlari (2003-02-14)
Brot
Enn um gras (2007-05-01)
Erlan (2003-09-26)
Í tröllahöndum (2003-01-29)
Kvíaból
Móðursorg
Stelkurinn (2004-03-12)
Þula frá Týli (2004-02-02)
Ömmuljóð


[ Til baka í leit ]