Höfundar: ©Notendur ljóð.is |
Í djúpum friði hnígur sól að sænum,
sko, svona loga gluggarnir á bænum,
úr lágum strompi stígur hvítur reykur,
um stafn og burst hinn góði andi leikur.
Og vinnukonan, veslingurinn bogni,
hún vappar sæl í þessu blæjalogni
- það anga blóm við hennar grýttu götu
og geislinn skín á stóra mjaltafötu.
Og ærnar hiklaust inn í kvíar renna
og allra snöggvast móðurtregans kenna
en lygna síðan augum angurblíðum,
þær eiga draum um lömb í grænum hlíðum.
Og smali að dyrum æskurjóður eltir
og ungur seppi af tómri kæti geltir,
því grun um líf sem aldrei enda tekur,
það aftanskinið glatt í brjósti vekur.
Á vegginn leggst hinn litli, góði hirðir
og ljósblá augun hvarfla um órafirðir
og sálin spyr: Hve stór er himnahöllin?
Og hvað er annars þarna á bak við fjöllin?
|
|
|
|
Ljóð eftir Jóhannes úr Kötlum
Land míns föður (2002-01-03)
Jólin koma (2002-12-22)
Grýlukvæði (2004-12-26)
Jólasveinarnir
Aftankyrrð (2005-07-17)
Betlari (2003-02-14)
Brot
Enn um gras (2007-05-01)
Erlan (2003-09-26)
Í tröllahöndum (2003-01-29)
Kvíaból
Móðursorg
Stelkurinn (2004-03-12)
Þula frá Týli (2004-02-02)
Ömmuljóð
[ Til baka í leit ]
|
