22. júní 2018
 





















Notandi

Lykilorð


[ Gleymt lykilorð ]

Höfundar:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Þ Ö

©Notendur ljóð.is
S.s. Montclare

Atlantshafið ég einatt fór
einsog að drekka vatn.
Einn ég sat bakvið aðra menn
in the smoking room.
Og einginn tók eftir mér.
Það tala allir um eitthvað stórt,
- allir nema ég.
Hér reykir í hljóði saklaus sál
sígarettuna smáu.

Mjóg er ég hrifinn meyjunum af.
Manikjúr, pedikjúr.
Börnin smáu blikka mig,
blessuð verið þið kjur.
Ósköp leiðist mér ykkar grenj
ýmist í moll eða dúr.

Vanur er ég að vagga á sjó,
vanur er ég á sjó.
Í útlandshöfum uni eg mér
við annarra þjóða fólk.
Laungum tignaði eg mannsins mynd
meira en guð föður almáttugan skapara himins og jarðar og hans einkason jesúkrist vorn drottin ásamt heilögum anda.

I'm the happiest Charleston man on board.

Mannabörn eru merkileg,
mikið fæðast þau smá.
Þau verða leið á lestri í bók,
en lángar að sofa hjá,
og vaxa óðum og fara í ferð
full af söknuði og þrá.
Við fótatak þeirra fagna ég,
þá finn ég hjarta mitt slá.


Halldór Laxness
1902 - 1998

Úr bókinni Kvæðakver. Vaka-Helgafell, 1992. Allur réttur áskilinn Auði Laxness.


Ljóð eftir Halldór Laxness

Þótt form þín hjúpi graflín (2003-02-08)
S.s. Montclare (2003-04-23)


[ Til baka í leit ]