19. desember 2018
 





















Notandi

Lykilorð


[ Gleymt lykilorð ]

Höfundar:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Þ Ö

©Notendur ljóð.is
Arnljótur gellini

Lausa mjöll á skógi skefur,
skyggnist tunglið yfir hlíð;
eru á ferli úlfur og refur,
örn í furu toppi sefur;
nístir kuldi um næturtíð.

Fer í gegnum skóg á skíðum
sköruglegur halur einn,
skarlats kyrtli sveiptur síðum,
sára gyrður þorni fríðum;
geislinn hans er gambanteinn.

Eftir honum úlfar þjóta
ilbleikir með strengdan kvið;
gríðar stóðið gráa og fljóta
greitt má taka og hart til fóta,
ef að hafa á það við.

Hefur hann á mörkum marga
munntama þeim gefið bráð;
sjálfs hans ævi er álík varga,
einn sér verður hann að bjarga,
hefur safnað ei né sáð.

Með ráni og vígum rauna hnútinn
reið hann sér og auðnu tjón;
á holtum og á heiðum úti
hýsa hann eikar stofn og skúti;
hvergi er honum frítt um frón.

Ýmsar sögur annarlegar
Arnljóts fara lífs um skeið;
en - fátækum hann þyrmir þegar,
og þeim, sem fara villir vegar,
vísar hann á rétta leið.



Grímur Thomsen
1820 - 1896

Í formála sínum að Ljóðmælum Gríms frá 1969 segir Sigurður Nordal um kvæðið: ?Hómer hefur verið dáður fyrir lýsingarorð, sem eru ekki betur mynduð né valin en ilbleikir í kvæðinu um Arnljót gellina.... Þetta eina orð, sem sá hyggur valið af handahófi, er illa les, felur í sér heila lýsingu á hraða og fótaburði varganna: þeir teygja sig svo á hlaupunum, að sér í bleikar iljarnar, þegar þeir bregða upp afturfótunum.?


Ljóð eftir Grím Thomsen

Álfadans (2001-12-31)
Bergþóra (2002-01-12)
Átrúnaður Helga magra (2002-02-15)
Sólskin (2002-04-17)
Heift (2002-06-15)
Á fætur (2003-01-05)
Landslag (2003-02-12)
Ólag (2002-11-30)
Skúlaskeið (2003-06-27)
Á sprengisandi (2003-03-16)
Arnljótur gellini (2003-06-09)
Vörður (2003-06-19)
Rakki (2003-05-15)
Á Glæsivöllum (2005-07-23)
Huldur (2005-07-26)
Ólund (2009-03-20)
Þrír viðskilnaðir (2009-03-09)


[ Til baka í leit ]