23. september 2019
 





















Notandi

Lykilorð


[ Gleymt lykilorð ]

Höfundar:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Þ Ö

©Notendur ljóð.is
Álfadans

Í tungsljósi á ís yfir Tungufljót ég reið,
teygða ég þar hestins á snarpasta skeið;
en viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.

Hart greip hann sprettinn og sparði ei afl,
spegilhált var svellið og stæltur var skafl.
En viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.

Allt í einu fældist og frýsaði hátt
fákurinn og öfuga snerist í átt.
Því viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.

Gat ég að líta, hvar álfa fimur fans
fetaði út í vatnið og sté þar í dans.
Já, viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.

Hver um annan kyrpingur kænlega hljóp,
köldum geislum stafaði fölvan á hóp,
svo viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.

Annarleg sveif mér þá löngun í lund,
lysti mig að sækja þann kynlega fund;
en viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.

En ei fékk ég hestinum otað úr stað,
og lof sé Guði fyrir, hann bannaði það,
því viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.

Því þar sem álfar frömdu sinn feiknstafaleik,
feigðarhylur gein þar, og spöngin var veik,
svo viðsjált, viðsjált er á vetrardegi vötnin að ríða.



Grímur Thomsen
1820 - 1896



Ljóð eftir Grím Thomsen

Álfadans (2001-12-31)
Bergþóra (2002-01-12)
Átrúnaður Helga magra (2002-02-15)
Sólskin (2002-04-17)
Heift (2002-06-15)
Á fætur (2003-01-05)
Landslag (2003-02-12)
Ólag (2002-11-30)
Skúlaskeið (2003-06-27)
Á sprengisandi (2003-03-16)
Arnljótur gellini (2003-06-09)
Vörður (2003-06-19)
Rakki (2003-05-15)
Á Glæsivöllum (2005-07-23)
Huldur (2005-07-26)
Ólund (2009-03-20)
Þrír viðskilnaðir (2009-03-09)


[ Til baka í leit ]