20. júní 2019
 





















Notandi

Lykilorð


[ Gleymt lykilorð ]

Höfundar:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Þ Ö

©Notendur ljóð.is
Atómljóð

Þá höftum í ríms ei hangir föst,
er hugsunin létt í spori.
Hún bregður á leik með botnaköst,
eins og belja sem leyst er á vori.

Hefur nú margra sem hnoða leir
hugur að órími hnigið,
en frelsið í hugsun sem fengu þeir
flestum til höfuðs er stigið.

Þá orðið er ljóðsins innihald
órímuð hugsanaveila,
biðjum þá heldur um borað spjald
úr biluðum rafeindaheila.





Þetta ljóð er ort á þeim tíma þegar órímuð og óstuðluð ljóð gengu ennþá undir nafninu "Atómljóð". Þá voru tölvur stundum nefndar rafeindaheilar. Þær unnu úr upplýsingum sem þær lásu af gataspjöldum. Upplýsingarnar voru reyndar slegnar inn í sérstökum vélum með lyklaborði, sem skiluðu innslættinum frá sér á gataspjöldum, sem tölvan var síðan fóðruð með.


Ljóð eftir Þórhall Hróðmarsson

Tjara
Kántrýkvöld
Spor í sandi
Minni kvenna
Matarást
Vonin
Vor
Bæn
Hugrekki
Vegur sannleikans
Augun þín
Ástríða
Saskia
Breytingaskeiðin
Fyrsta ástin
Trú
Unaðsstund
Heilagur tilgangur
Einstakur koss
Átt og misst
Love
Hvers vegna ertu ei hér?
Vitið meira
Kynferðislegt áreiti
Atómljóð
Áramótin 1999 - 2000
Hamingjuforskrift
Óskastund
Höfuðpaurinn
Þögul ást
Steinninn


[ Til baka í leit ]